Τώρα ας μετρήσουμε ως το δώδεκα
και ας μείνουμε όλοι ακίνητοι
για μια φορά πάνω στη γη,
ας μην μιλήσουμε καμιά γλώσσα ·
κι ας σταθούμε για ένα δευτερόλεπτο,
χωρίς να κινούμε τα χέρια μας τόσο πολύ.

Θα είναι ένα λεπτό υπέροχο
δίχως βιασύνη, δίχως μηχανές·
θα βρεθούμε ξαφνικά·
όλοι μαζί·
σε μια παράξενη νηνεμία.

Οι ψαράδες στην κρύα θάλασσα,
δε θά κάνουν κακό στις φάλαινες
και εκείνοι που μαζεύουν αλάτι,
δεν θα κοιτούν τα πονεμένα χέρια τους

Εκείνοι που προετοιμάζουν πράσινους πολέμους,
πολέμους με αέρια, πολέμους με φωτιά,
νίκες χωρίς επιζώντες,
θα φορέσουν καθαρά ρούχα,
και θα περπατήσουν με τα αδέλφια τους στην σκιά·
κάνοντας τίποτα.

Αυτό που εννοώ, δεν πρέπει να συγχυστεί
με την απόλυτη αδράνεια.

Εάν δεν είμαστε τόσο αφοσιωμένοι μόνο
στο πως να κάνουμε τις ζωές μας να κινούνται,
και για μία φορά μπορέσουμε
να κάνουμε.. τίποτα ·
τότε ίσως αυτή η μεγάλη σιγή·
να διακόψει την στεναχώρια
του να μην καταλαβαίνουμε ποτέ τους εαυτούς μας·
και να τους απειλούμε με θάνατο

Τώρα, θα μετρήσω ως το δώδεκα,
εσύ θα μείνεις σιωπηλός και εγώ θα φύγω.

Πάμπλο Νερούδα

Υ.Γ: Tο ποίημα μεταφράστηκε -όχι με απόλυτη ακρίβεια αλλά με τρόπο τέτοιον ώστε να αντικατοπτρίζει, το κλίμα των ημερών