Financial Geek
Του
Μάριου Ψάλτη

Οι βιολόγοι συμφωνούν πως βρισκόμαστε στη μέση ενός έκτου μαζικού γεγονότος εξαφάνισης, καθώς οι άνθρωποι αλλάζουν το περιβάλλον σε τέτοιο ρυθμό που η άγρια ​​φύση δεν μπορεί να συμβαδίσει. 

Η προσοχή μας επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο στα μεγάλα είδη ζώων, όπως οι τίγρεις και οι πολικές αρκούδες. Ωστόσο υπάρχουν αρκετά μικρότερα ζώα και φυτά που βρίσκονται σε κίνδυνο, και η σημασία τους είναι εξίσου σημαντική. Σύμφωνα με μια νέα έρευνα, κινδυνεύουμε να παραβλέψουμε το αντίκτυπο που θα έχουν αυτές οι εξαφανίσεις στις καλλιέργειες μας, κάτι που αφορά κάθε ένα από τα 7 δισεκατομμύρια ανθρώπους που κατοικούμε στη Γη.

Από την παραγωγή καφέ που έχει μειωθεί στο ήμισυ στην Τανζανία από τη δεκαετία του 1960, μέχρι τις προειδοποιήσεις για τα κακαόδεντρα στη Γκάνα – από τα οποία προέρχεται το 70% της σοκολάτας μας – εάν οι παγκόσμιες θερμοκρασίες αυξηθούν περισσότερο από 2°C, η ζημιά ίσως να είναι πλέον μη-αναστρέψιμη. Και παρόλο που αυτό έχει άμεση συνέπεια σε εμάς και την επιβίωσή μας, φαίνεται να ανησυχούμε ελάχιστα.

“Η αγροδιατροφική ποικιλομορφία, τα βρώσιμα φυτά και τα ζωικά είδη που τροφοδοτούν τον καθένα μας – κατέχουν το κλειδί για τη μελλοντική επισιτιστική ασφάλεια”
, εξήγησε η Ann Tutwiler, η γενική διευθυντής της Bioversity International, η οποία δημοσίευσε τη νέα έρευνα.

Μία από τις πιο ανησυχητικές πτυχές της τρέχουσας γεωργικής δραστηριότητας είναι η μεγάλη εξάρτηση μας μόνο από ένα μικρό σύνολο ειδών. Θεωρείται ότι από περίπου 7.000 είδη φυτών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως τρόφιμα, μόνο τριάντα χρησιμοποιούνται για τη διατροφή του κόσμου και από αυτά μόνο τρία είδη – σιτάρι, ρύζι και αραβόσιτος – αντιπροσωπεύουν περίπου το 50% όλων των φυτών που καταναλώνονται παγκοσμίως.

Αυτή η συγκέντρωση εξαρτάται μόνο από λίγες καλλιέργειες, προκαλεί σοβαρό κίνδυνο για την προσφορά των τροφίμων, ειδικά καθώς η έκτη μαζική εξαφάνιση της άγριας ζωής βρίσκεται καθοδόν. Μια ασθένεια-επιδημία στα φυτά αρκεί για να εξαλείψει τεράστιες ποσότητες καλλιεργειών σε μεγάλες περιοχές, απειλώντας την επιβίωση εκατομμυρίων ανθρώπων, όπως παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια του λιμού της πατάτας στην Ιρλανδία στα τέλη του 1840.

Οι συντάκτες της έρευνας συνιστούν να αρχίσουμε εισάγουμε ποικίλο αριθμό καλλιεργειών και φυτών στη διατροφή μας και στη γεωργική βιομηχανία για να διατηρήσουμε και να προστατέψουμε τον εφοδιασμό μας με τρόφιμα στο μέλλον.